W dzisiejszych migawkach przedstawiam Wam trochę moich najświeższych nabytków. Przede wszystkim nowe książki. Trzy nowe pozycje Donny Hay, z czego jedna to jej najnowsze dzieło. Niestety nijak ma się do poprzedniej książki tej autorki, czyli do Seasons, która powalała na kolana. Muszę przyznać, że zdecydowanie bardziej wolę magazyn Donny Hay niż jej książki…
Ponadto wzbogaciłam się o piękna książkę o typografii, jestem nią zachwycona, nie mogę się naoglądać :)

Do nowych nabytków zaliczyć też muszę upolowany okazyjnie, stary, podniszczony minutnik kuchenny, który na pewno wykorzystam przy okazji jakiejś stylizacji i oczywiście nowe buty, bo skoro wiosna idzie to trzeba się dobrze przygotować :)

A już niebawem będę miała dla Was sporo ciekawych niespodzianek. Pracuję bowiem nad dwoma projektami, których efekty powinny być dość interesujące :)

Od dzisiaj możemy się już cieszyć kolejnym numerem magazynu Kuchnia. Ja, dla Was jak zwykle mam trzy zdjęcia, z czego jedno, które w Kuchni się nie znalazło, ale powstało przy okazji tej sesji :)
Miłego dnia!

Kolejne trzy lektury za mną…no niestety nie całe. Przez jedną nie udało mi się przebrnąć mimo, że cenię sobie bardzo autorkę. Kolejna z kolei okazała się niespodziewanym hitem, a trzecia miłą rozrywką. Która jest którą?

Zdecydowanym hitem okazało się Ostatnie Lato. Piękna książka. Trudna, bo wiele w niej cierpienia, maltretowania i okrucieństwa związanego z drugą wojną światową, ale zdecydowanie jest ona warta przeczytania. Nie zrażajcie się też infantylnym początkiem, gwarantuję, że z każdą stroną powieść robi się coraz ciekawsza i prowadzi do w miarę interesującego zakończenia.

Jeśli chodzi o Fanaberie, to nie widziałam jeszcze książki o bardziej mylącej okładce i opisie. Liczyłam na lekką opowieść o kobiecie biznesu prowadzącej własną cukiernią. Myślałam, że będę kuszona opisami smakowitych wypieków i słodkich wnętrz, a dostałam opowieść o zasadach jakimi rządzą się spółki akcyjne :) Ale przeczytałam do końca, nawet się trochę uśmiałam i powzruszłam. Nie jest to jednak, jak się można domyślić, książka która zapada w pamięć.

Największy problem miałam z Linią Życia. Bardzo lubię Jodi Picoult. Czytałam sporo jej książek, ale widzę, że ostatnimi czasy wyczerpały jej się chyba pomysły na fabułę. Linia życia jest męcząca i dosyć nudna. Ponieważ nie przeczytałam jej do końca (po prostu już nad nią zasypiałam) to pewnie nie powinnam jej tak surowo oceniać, ale wydaje mi się że dałam jej dosyć sporą szansę na rozkręcenie się. Może ktoś z Was ją czytał i ma inne zdanie? Chętnie się o tym dowiem :)

I znowu utknęłam w domu chora. Tym razem poskładałam się naprawdę spektakularnie załatwiając sobie, między innymi zapalenie błony żołądka (czy jak to się tam nazywa). To naprawdę nie jest nic ciekawego więc dbajcie o siebie, szczególnie w okresie wiosenno-jesiennym. Mam nadzieję, że Wam się takie choróbsko nie przypląta bo ból to okropny. Już prawie od tygodnia jestem na ścisłej diecie i jedyne o czym marzę to napić się kawy i zjeść całe pudełko pysznych czekoladek…ale z tym jeszcze muszę poczekać :(

A w migawakach szpilki nabyte jeszcze w przedchorobowym wiosennym szale zakupów, wspaniały prezent od rewelacyjnych kolegów z pracy (wiedzą jak nam sprawić radość:), deser, który tylko wyglada na pyszny, a w rezultacie rozczarowuje jak pewna, nowa wrocławska kawiarnia w rynku, stempelki i karty bilbioteczne od Moniny, nowa Donna Hay i na koniec ja w wydaniu bardzo casualowym :)

Niedługo wrócę do Was z recenzjami trzech kolejnych książek, więc nie opuszczajcie mojego bloga na długo :)

Tak jak już pisałam, mój tydzień był bardzo męczący, ale spotkała mnie też nie lada niespodzianka. W środę otrzymałam paczkę od Moniny. W środku były skarby, z których pewnie tylko ja mogę się cieszyć jak szalona :) Były tam stare stempelki z cyframi, stare, pięknie pożółknięte karty i fiszki biblioteczne i jeszcze kilka bibelotów, które pachniały biblioteką i czasami mojego dzieciństwa :) I choć uwieczniłam już wszystkie te przedmioty i pokażę je Wam w migawkach, to oczywiście nie mogłam już dłużej czekać i karty biblioteczne użyłam już dzisiaj do stylizacji torcika makowego. Wpis ten zatem dedykuję Monince i jeszcze raz dziękuję za tak wspaniałą niespodziankę, która sprawiła mi wiele radości :)

Torcik makowy

- 850 g masy makowej
- 130 g mielonych migdałów
- 5 jajek
- po około 50 g: rodzynek, suszonych moreli lub kandyzowanej skórki pomarańczowej i wiórków kokosowych
- 1/3 szklanki śmietanki kremowej 30%
- 100 g czekolady np deserowej lub gorzkiej

Na wierzch:
- 100g czekolady (dowolnej)
- wiśnie kandyzowane
- cukier puder

Przygotowanie tego ciasta jest bardzo proste. Wszystkie składniku dokładnie mieszamy i wylewamy do tortownicy o średnicy 21 cm. Pieczemy w temperaturze 170 przez ok 45 minut. Wyjmujemy z piekarnika i czekamy aż ostygnie. Najlepiej przez całą noc trzymać ciasto na blacie kuchennym żeby nie było za bardzo wilgotne. Na parze roztapiamy czekoladę i polewamy nią ciasto. Na wierzchu układamy kandyzowane wiśnie. Można posypać cukrem pudrem.

No i mamy powrót zimy. A skoro za oknem brak kolorów i inspiracji to szukam natchnienia gdzie indziej. Tym razem zdjęcia nie moje, nawet nie wiem czyje, znalezione na tumblr, poskładane w jedną całość. Takie kolory lubię zawsze…

Teraz uciekam na zakupy, jak każda prawdziwa kobieta nie mam się w co ubrać na wiosnę więc czas odświezyć garderobę :) Ale wrócę do Was niebawem z kolejnym kulinarnym postem. Miłej soboty :)

Chyba zaczynam odczuwać juz przesilenie wiosenne, bo ledwo daję radę żeby dociągnąć do końca tygodnia. Wracam do domu padnięta i mogłabym spać godzinami :( Swoją drogą ten tydzień jest dla nas wyjątkowo męczący i naprawdę marzę już o tym, żeby był już weekend.

Jak widzicie na migawkach wreszcie udało mi się znaleźć prawie idealną paterkę. Co prawda, nie ma tak wysokiej nóżki, jakbym sobie życzyła ale i tak jestem pewna, że na zdjęciach wyjdzie pięknie :)
Udało mi się również odwiedzić nowe bistro la’Sardine i skosztować ich pysznej tarty z wiśniami, a w drodze powrotnej uchwycić pierwsze wiosenne promienie słońca goszczące na wrocławskim rynku.

Jakoś nie do końca miałam pomysł na to, co upiec na weekend. Postanowiłam w piątek zasięgnąć Waszych opinii i na Facebooku zapytałam o ciasta, które polecacie. Marta przesłała mi bardzo intrygujący przepis na ciasto marchewkowe z polewą z serka topionego. Musiałam je wypróbować :) Wyszło naprawdę baaaardzo dobre. Coś czuję, że na stale zagości na naszym stole, bo przepis już trafił do mojego podręcznego dziennika kulinarnego. Dzięki Marta :)

Marchewkowe ciasto z polewą

4 jajka
półtorej szklanki cukru
2 szklanki ubitej, startej marchwii
2 szklanki mąki
3/4 kostki masła
2 płaskie łyżeczki sody
2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia
4 łyżeczki cynamonu
łyżeczka ekstraktu z wanilii

Polewa:
100 g serka topionego śmietankowego
100 g masła
szklanka cukru pudru

Jajka ubijamy z cukrem, tak aby uzyskać puszystą konsystencję. Dodajemy marchew, mąkę i pozostałe sypkie składniki. Masło rozpuszczamy i po ostudzeniu dodajemy do masy. Dokładnie wszystko mieszamy. Przekładamy ciasto do uprzednio wysmarowanej tłuszczem i wysypanej bułka tartą blaszki o wymiarach 20*30 cm. Wstawiamy do piekarnika nastanowionego na 200 stopni i pieczemy ok 40 minut. Ja piekłam ok 30-35 minut, do momentu w którym ciasto było brązowe i patyczek suchy. Masło i serek roztapiamy w rondelku. Mi niestety powstały grudki z sera więc przelałam całość i miksera i rozmiksowałam. Dodajemy cukier puder. Masa wyjdzie bardzo gęsta. Rozsmarowujemy ją na ciepłym cieście. Można ciasto udekorować orzechami, my z racji alergii tę czynność musieliśmy sobie odpuścić.
Smacznego :)

Co robię jak mnie tu nie ma? Czytam, oglądam, piekę…tyję i ciężko pracuję :) Czytam Ostatnie Lato, ale jeszcze za wcześnie na wrażenia. Jestem na tym etapie, kiedy nie do końca mam pewność, czy mi się ta książka podoba. Może się jeszcze wybronić, ale nie musi. Chyba nie pozostaje mi nic innego jak czytać dalej :) Ciekawi mnie, gdzie sprawdzacie opinie na temat książek? Ja przyzwyczaiłam się już do portalu Lubimy Czytać. Mam taką zasadę, że raczej odpuszczam sobie pozycje, które nie zebrały przynajmniej 7 punktów w ocenach czytelników. Chwalę też sobie ich aplikację mobliną, bo zdarza mi się kupować książki pod wpływem impulsu, a dzięki tej aplikacji będąc w księgarni mogę się upewnić czy na pewno zakup, który poczynię będzie trafionym.

Ostatnio moim ulubionym serialem jest Elementary. Mam jakąś słabość do Sherlocka Holmsa :) Na początku, kiedy przeczytałam opis serialu nie wyobrażałam sobie, że można przenieść akcję do współczesnych czasów, do Nowego Jorku i jeszcze zrobić z Sherlocka byłego narkomana. Ale widać można i to z sukcesem. Na ten sukces zdecydowanie zapracował Jonny Lee Miller, odtwórca głównej roli (swoją drogą niektórzy z Was mogą go pamiętać z filmu Hakerzy, gdzie jego partnerką, a później i pierwszą żoną była Angelina Jolie). Fantastycznie wykreował on postać ekscentryka, a także moim zdaniem człowieka cierpiącego na lekki zespół Aspergera. Jego intelekt, zamiłowanie do nauki i książek, a także swoiste poczucie humoru sprawiają, że nie sposób go nie polubić. Ciekawy jest też sam dom Sherlocka…i jego wystrój, ale to już musicie sami obejrzeć :)

A czy Wy lubicie Sherlocka, a jeśli tak to którego? :)

Marcowa Kuchnia jest już w kioskach. Ja jej jeszcze nie widziałam, ale na pewno kupię wracając z pracy. Dla Was, już teraz, mam trzy zdjęcia z mojej sesji i mam wielką nadzieję, że przypadną Wam do gustu :)
Miłego dnia!